De intercom staat aan !!!

telefoongesprek trein

Ja hoor, weer een blog over een treinreis.

Als ik van mijn werk terugreis, moet ik in het midden-oosten van ons land overstappen.

Kort nadat de trein mijn overstapplaats had verlaten hoorde ik (en de meeste reizigers met mij) een luide klik over de luidsprekers. De intercom werd ingeschakeld. Maar in plaats van een zakelijke mededeling in de trant van “beste reizigers we zijn net vertrokken maar we hangen nu achter een stoptrein en daardoor… enz.” kregen we iets heel anders te horen. De machinist of de conducteur (geen idee wie het was) was aan het bellen en had (waarschijnlijk) per ongeluk de intercom aangezet.

Aan zijn accent te horen was de beste man afkomstig uit het oosten van het land, al sprak hij voor het overgrote deel ABN. Zijn stem had iets lijzigs en klonk licht vrouwelijk. Tot groot vermaak van ons ontspon zich een eenzijdig gesprek. Wij hoorden in ieder geval alleen zijn reacties. Het ging ongeveer op deze manier (houd de lijzige, licht vrouwelijke stem met een accent als Herman Finkers in gedachten):

“Ik ga vanavond een film kijk’n.” “…..?”

“Neee, ’t is zo’n film dat er een meisje wegloopt. Ze is wel getrouwd, maar haar man is bij de polisie of soo. En dan wordt ze verliefd op die andere. En dan ziet ze dat haar man haar nog steeds achtervolgt. Maar die andere is ook niet bang. En aan ’t eind dan trouw’n ze met elkaar want haar man is dan dood.” “…..?”

“Da’s met die, die ook meespeelt in die andere fillem.” “…..?”

“Ja, hoe tie heet wee ‘k ook niet meer. Maar was wel een mooie fillem.”

Ondertussen zit de hele coupe elkaar gniffelend aan te kijken. Sommigen met een blik van “Hoor ik het wel goed? Zegt ie dat echt?”

Het gesprek gaat verder.

“Nee, niet naar de bioscoop. Ik hoorde van Jan dat ik hem moest downloaden. Dus dat doe ik dan maar. Dan kunnen we thuis naar de film kijk’n. Gezellig op de bank. Net so romantisch as dat de film is. Kijk jij ook wel eens naar een film?” “…..?” “Met een vriend dan?” “…………..?”

“Nee hoor, ik ben geen homo!” “…..?”

Op dat moment barst de hele coupe in schaterlachen uit. Mensen schieten de tranen in de ogen en liggen letterlijk dubbel van het lachen. Het vervolg van het gesprek is niet meer te verstaan, want er klinkt opnieuw een klik en een lijzige, licht vrouwelijke stem met een oosters accent zegt: “Dames en heren we nader’n het eindpunt van deze trein. Denkt u bij het verlaat’n van de trein aan uw bagage.”

Zo zie je maar weer. Het reizen met de trein heeft zijn bekoorlijke kanten. Machinist/conducteur bedankt.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s