Vragen en zekerheden

vragen

In deze donkere decemberdagen rond kerst zijn mensen behulpzamer dan anders.

Een uitgestoken hand, een uitnodigende opmerking, warme belangstelling. Het kan wat met je doen. Wat doe je ermee: Aannemen of afwijzen?

Een botte afwijzing, beleefd afweren, simpelweg negeren, zeggen dat je het zelf wel kunt. Wat doet dat met je? Waarom doe je het?

Of als je aan de andere kant staat: Wat doet een afwijzing met je? Wordt je geraakt, gekwetst, verdrietig?

Aan welke kant van de uitgestoken hand sta jij? Aan de aanreikende kant of de ontvangende kant?

Als het aanbod wordt aangenomen is dat prachtig. Hulp wordt geboden en aangenomen.

Vragen

het begint met een gewoon gesprek. Eerst over koetjes en kalfjes, dan iets inhoudelijker. Opeens hoor je een opmerking die net niet in de sfeer van het gesprek past. Het triggert je, maakt je oplettender, blijft hangen, zeuren in je achterhoofd. Wantrouwend of verontrustend. Zal ik doorvragen of niet? Mag ik doorvragen of niet? Dat hangt helemaal van de relatie met de ander af. Hoe vertrouwd ben je met elkaar, hoe eigen.

Wil je de ander jouw zorg om hem of haar aanbieden, opdringen misschien?

En als de ander je hulp afwijst, wat doet dat dan met je? Wordt je boos, verdrietig, gekwetst? Trek je je terug met in gedachten: Je bekijkt het maar? Of blijf je zachtmoedig (wat een prachtig woord is dat eigenlijk)? Houd je de opties open: je mag me nu afwijzen, maar weet dat ik voor je klaar blijf staan.

Nu naar de andere kant: Waarom sla je het af? Bang dat ze te dicht bij je komen? Te vaak al je neus gestoten en misplaatst vertrouwen geschonken? Angst dat jouw verdriet/probleem de ander af zal schrikken, dat er verwijdering zal ontstaan i.p.v. toenadering? De ander kan jouw probleem toch niet handelen, waarom hem/haar er dan mee lastig vallen? Wil je het zelf doen?

Allemaal vragen. Wie kent de antwoorden?

Wie kent deze worsteling? Wie herkent zich hierin? Aan welke kant van de uitgestoken hand sta je? Aan de toereikende kant of de ontvangende/afwijzende kant?

Zekerheden

In deze donkere dagen aan het eind van het jaar, gloort er licht. Het licht van kerst. Het licht van Jezus geboorte, komst in de wereld, komst voor de mensen. Gods uitgestoken hand naar de mensen.

Wat doe je? Een botte afwijzing, simpelweg negeren, zeggen dat je het zelf wel kunt? Jezelf flink overschatten en te groot van jezelf denken? Het allemaal van jezelf verwachten i.p.v. Hem?

Waarom doe je het? Voel je je te slecht om die uitgestoken hand te pakken? of juist te goed?

Wat doet God en wat doet het met God?

God is de Eeuwige, de Onveranderlijke, de Trouwe Rots, de Onwankelbare. Zijn hand blijft uitgestoken. Hij verandert daardoor niet.

Doet het wat met Hem? Jazeker, het doet Hem groot verdriet als je Hem afwijst. Je kwetst God met je afwijzing. Toch blijft Hij liefdevol naar je kijken en blijft tegen je zeggen: Pak mijn hand, Ik vind dat je het waard bent om door mij geholpen te worden. Je bent mijn kind. Je bent mijn kind omdat mijn Kind is geboren. Je bent mijn kind omdat mijn Kind voor jou heeft geleden en is gestorven en is opgestaan; de dood overwonnen. Daarom ben je mijn kind, daarom ben je het waard.

Een uitgestoken hand gewenst, deze kerstdagen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Vragen en zekerheden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s