Charles Dickens Festijn Deventer

Ik had er al veel over gehoord. Nu kwam het er eindelijk van. En dan komt een dochter in Deventer goed van pas. Parkeren bij haar voor de deur, een kopje koffie, dan samen met vrouw, dochter en aanstaande schoonzoon naar het festijn gelopen.

De folder waarschuwt ons dat tussen 11 en 13 uur de meeste drukte wordt verwacht. Dat betekent een wachttijd van ongeveer 1,5 uur. Maar wij zijn slim, wij komen later. Vanaf het station steken we de straat over en lopen recht in de fuik die “toegang tot het festijn” heet. In de wachtrij worden we alvast vermaakt door allerlei optredens en voorbij paraderende mensen in ouderwetse klederdracht.

P1050278

Mensen krijgen in groepen van ongeveer 100 man toegang tot het feest. De wachttijd tussen de groepen bedraagt ongeveer 15 minuten. Dan valt het nog mee dat we binnen drie kwartier het afgezette deel van Deventer mogen betreden. Het feest kan beginnen.

En een feest is het. Je waant je direct teruggeworpen in de tijd. Ondanks al die 21e eeuwse bezoekers. De sfeer ademt 19e eeuws. De acteurs spelen hun karakters voortreffelijk. Je wordt direct meegesleept.

P1050294
Eén van de eerste opvallende personen die we tegenkomen is een politieagent. En dan zo’n zelfingenomen type die zijn buurt wel even in goede banen zal leiden. Hij doet er dan ook werkelijk alles aan om de vrede te handhaven. Een bezoeker met een grote hond aan de lijn snauwt  hij toe dat de lijn veel korter moet (de lengte van de riem tussen de hand van de man en de hond bedroeg ongeveer 50 cm), de reprimande afsluitende met: ”Verrekt rotbeest.” Vervolgens wijst hij de mensen die midden op straat lopen naar de zijkanten. “Ga opzij mensen, het is veel te druk op straat.” Een rolstoel en een kinderwagen worden stilgezet. “Jullie lopen veel te hard.” Waarna hij beide naast elkaar zet en vervolgens naar het eind van de straat laat racen.

Een verslaggever van RTV-Oost vraagt aan hem of hij vandaag nog vreemde zaken is tegengekomen, waarop hij gevat antwoordt: “Nee, u bent de eerste.”

P1050308

Dan krijgt hij mijn dochter en haar vriend in het oog.
Vanaf een afstand van ongeveer 20 meter wijst hij naar hen en schreeuwt: ”Horen jullie bij elkaar?” Dit net zolang herhalend tot zij beiden antwoorden dat dit inderdaad het geval was. Waarop hij reageert: “Samen zijn jullie best knap.” Direct gevolgd door een actie om twee jonge meisjes elk bij een oor te pakken en naar hun ouders terug te brengen die wat terughoudend op een afstandje staan te wachten (de helden). Mijn dochter staat dit tafereel lachend te bekijken, waarop de agent zich omdraait en haar toebijt: “Is dat een lach of heb je kramp?” Ja, het lachen vergaat je met zo’n figuur.

P1050354

Allerlei types en groepjes uit die lang vervlogen tijd passeren als we langzaam verder lopen. Verschillende taferelen uit de boeken van Dickens worden door hen uitgebeeld. Ons een blik gunnend in het door misstanden geteisterde Engeland rond 1850.
Enkele van de opvallendste figuren uit het boek “A Christmas Carol”, de geesten van het verleden, het heden en de toekomst, komen stil over straat gezweefd. Zo goed uitgebeeld, dat iedereen als vanzelf opzij gaat. Hen ruim baan gevend.

P1050334P1050335

 

Weer even verder komt een visverkoper, een ongewassen ransig uitziend persoon, zwijgend op mijn dochter afgelopen. Zijn neus op bijna 5 cm van haar gezicht kijkt hij haar doordringend aan. Als mijn dochter uit verlegenheid maar begint te lachen, haalt hij plotseling enkele stinkende vissen uit zijn mand en houdt die afwachtend onder haar neus. Als ze dan nog niet terugschrikt loopt hij verder, uitziend naar een dankbaarder slachtoffer.

P1050370In de tijd van Dickens was het niet de gewoonte dat vrouwen veel te zeggen hadden. Niet dat ze niet veel vertelden (dat zal in al die jaren niet veranderd zijn), maar hun mening telde niet mee. Dit werd uitgebeeld door een dame met een bord “Votes for woman”. Toen mijn dochter met haar vriend deze dame passeerden, stond mijn dochter even stil om te lezen wat er op haar bord stond geschreven. Hierop maande haar vriend haar zachtjes en liefdevol aan (of hij was het geslenter gewoon zat) om door te lopen. De dame reageerde hier meteen op met: “Kom voor jezelf op meisje. Laat je niet alles gezeggen. Wij kunnen je daarmee helpen. Stem op ons.” Geweldig om te merken hoe deze mensen zich in hun rol inleven.

P1050339P1050364

 

 

Verder lopend ontdekken we nog een rondreizend circus, enkele “living statues” (razend knap hoe stil die mensen kunnen staan) een kinderkoor dat bij een kerk staat te zingen en nog veel meer interessante scenes uit de boeken van “onze” Charles. Ten slotte bereiken we het eind van het festivalterrein, ergens op het plein bij “de Waag”, ooit hèt gebouw waar meningsverschillen over geleverde goederen werd uitgevochten. Ja, Deventer is een stad met een rijke cultuur. We komen zeker terug. Maar dan op een rustiger moment.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s