Klussen in de verleden tijd

Als je een getrouwde dochter hebt, dan moet er na verloop van tijd in haar huiselijke omgeving het een en ander veranderen.  Ook mijn dochter vormt daarop geen uitzondering. Nu is het bedenken van veranderingen iets wezenlijk anders dan het uitvoeren van die veranderingen. Daarvoor zijn andere vaardigheden nodig. Het verbaasde mij dan ook dat mijn dochter en schoonzoon de mening waren toegedaan dat ik over die laatste beschik. Maar natuurlijk zeg ik gretig ja. Deels uit trots, deels uit eigendunk, deels omdat ik hulpvaardig ben en vooral omdat ik slecht “nee” kan zeggen.

Wat moet er gebeuren? Een afdak dat over de volle breedte van hun tuin is gebouwd moet worden afgebroken. Daarvoor in de plaats moet er een schuurtje komen dat de helft minder tuinoppervlak in beslag neemt. Met het eerste deel heb ik geen moeite. Dingen afbreken, daar ben ik goed in. Mijn opbouwende kwaliteiten zijn minder dominant aanwezig. Maar goed, het eerste deel neem ik vol overtuiging ter hand. Daarom ben ik vanmorgen met een auto vol gereedschap naar de kinders vertrokken. Aangekomen meteen de koe bij de horens gevat en beitel en koevoet hun verwoestend werk laten doen. Ondertussen met mijn schoonzoon van gedachten wisselend over het vervolgtraject “de wederopbouw”. Hem adviserend dat praktisch altijd beter is dan mooi. En dat hij beter mijn ideeën kan volgen dan die van mijn dochter, zijn vrouw. Wij mannen hebben daarvoor een soort saamhorigheidsgevoel voor ontwikkeld (tenminste als we zonder vrouwen zijn). Maar terwijl ik bezig ben, word ik steeds stiller en denk meer en meer aan een soortgelijke situatie, zo’n 19 jaar geleden. Toen was ik bezig met een verbouwing aan ons vorige huis en had daarbij de hulp van mijn vader ingeroepen. Ook van hem vaardigheden verwachtend die ik bij mijzelf niet aanwezig dacht.

Waar ik in die tijd echter een verschrikkelijke hekel aan kreeg, was de eigengereidheid van mijn vader. Hij wist precies wat goed was en goedkoop en handig. Of het mooi was kwam op een later plan, zo niet het laatste. Eigenlijk helemaal niet. Het was maar een klomp stenen. Ik kon hoog springen, of laag, iedere keer probeerde hij zijn zin door te drijven. Hij had het beste met mij voor. Net als ik dacht dat ik hem overtuigd had van mijn gelijk, bleek hij toch weer op zijn manier aan het werk te gaan. Ik kon hem geen moment uit het oog verliezen of  zag al mijn plannen op de brandstapel terecht komen. Snel een duik nemen en ze weer onder mijn hoede brengen voordat het vuur aangestoken werd. Onder het werken op mijn eigen vingers letten bij het zagen en op zijn vingers tijdens het timmeren en andere werkzaamheden. Maar eerlijk is eerlijk, een hardere werker heeft nooit bestaan. (Ook jouw vader kan hier niet aan tippen, beste lezer.) En ook niemand die zo ongelofelijk veel om en aan zijn kinderen gaf. Wat hij met woorden niet duidelijk kon maken, maakte hij meer dan goed met zijn daden en liefde. En dan word ik weer wakker in het heden.

Heb ik iets geleerd? Ik denk het wel. Ik luister naar de plannen en ideeën van mijn kinderen en probeer die zo goed mogelijk te volgen. Niet alleen rekening houden met wat praktisch is, maar ook dat het in hun schoonheidsbeeld moet passen. Niet in het mijne. Hopend dat mijn kinderen geen hekel aan de eigengereidheid van hun vader krijgen.

Nu weer snel aan de slag. Er is genoeg nagedacht. Het is tenslotte ook maar een schuur. En ik heb het beste met jullie voor. Volgens mij is er nooit iemand geweest die meer om zijn kinderen gaf.

Oh ja, toch wel. Ik ken er twee. En ik noem ze allebei Vader.

Advertenties

2 reacties op Klussen in de verleden tijd

  1. Angelique zegt:

    Wat schrijf jij toch ontzettend mooi, complimenten! Ik ga alles nog even terug lezen, prachtig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s