Liefde: wens of gebod?

naastenliefde

Liefde. Een woord dat we veel gebruiken.
Een woord waarmee we veel bedoelen, willen uitdrukken.
Niet verliefdheid.
Maar liefde; geven om, houden van, genegenheid.

Voor verschillende mensen voel ik liefde. Ik kan me aangetrokken voelen door zijn of haar karakter. Wat die ander is of doet. Of ik voel een soort verbondenheid, omdat onze karakters overeenkomen, onze levens op elkaar lijken, we in hetzelfde schuitje zitten. Maar wat de redenen ook zijn, het gaat van mij uit. Ik onderneem actie. En dat doe ik om mijzelf. Om er iets voor terug te krijgen. Begrip, een luisterend oor, samen willen zijn, het verdrijven van de eenzaamheid, aandacht.

Er is ook een ander soort liefde. Verplichte liefde. Dat klinkt raar, maar toch bestaat het. Het is een gebod. Heb elkaar lief.
Niet: vind elkaar maar aardig.
Maar: Heb elkaar lief.
Een dwingend gebod. Een gebod van de Here Jezus. Heb de ander lief. Niet een beetje, maar helemaal. Zoals je jezelf lief hebt. Dat is nogal wat. Want ik heb mezelf echt wel lief. Ik ben gek op mij. Ik heb erg veel voor mezelf over. Om het maar goed, veilig, vertrouwd te hebben. En zoveel moet ik dus ook van de ander houden. Niet alleen van diegenen die ik aardig vind. Het gaat hier om mijn naaste. En dat is diegene die zich in mijn directe omgeving bevindt. Het kan dan ook die vervelende buurman zijn of die lastige collega. En dan wordt liefhebben pas echt een werkwoord. Ik moet er veel voor doen. Me er echt voor inzetten.

Eigenlijk is het wel raar. Ik moet van iemand houden, of ik wil of niet. Waarom? Omdat ik een afspiegeling van Jezus mag zijn. Jezus had ook mij zo lief, dat Hij alles voor mij over had. En met alles bedoel ik ook alles. Zijn leven, zijn rijkdom, zijn eer en status. Alles gaf Hij, voor mij. En Hij wil dat ik Hem volg. In alles op Hem ga lijken. En dat werkt door in mijn relatie naar de ander. Ja, ik ben mij zelf tot voorbeeld. Een voorbeeld hoe ik met de ander om moet gaan. Heb jouw naaste lief als jezelf. Dat vraagt veel van me. Dat vraagt eigenlijk alles van me. Als ik een ander zoveel lief moet hebben, dan moet ik de aandacht bij mij weghalen en me richten op mijn naaste. Verbonden zijn met die ander. Verbonden zijn betekent: me richten op die ander, op de ander betrokken zijn, mij afvragen wat de ander wil, kijken hoe de ander op mij reageert. En daar dan weer op een liefdevolle manier op reageren.

Zo zie je maar. Ik hoef mij geen moment te vervelen. Er is altijd wel iets te doen.
Voor mij, voor een ander, voor God.

De liefde van de Here Jezus zij met jullie.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s