Vrienden

vrienden

Vrienden zijn cadeaus. Gegeven om jou te laten genieten. Kostbare cadeaus. Mooie cadeaus. Geen enkel cadeau is gelijk. Van sommige cadeaus kun je eindeloos genieten. Van andere minder lang, maar intenser op een ander niveau. Je deelt vrienden vaak in categorieën in. Oppervlakkige vrienden, gewone en tijdelijke, betere of goede vrienden en echte vrienden. Van elke vriend (of vriendin) geniet je. Op ieder moment anders, met iedere vriend(in) anders. Maar genieten doe je! En dat mag. Daarvoor heb je ze gekregen. Tot ze, om wat voor reden dan ook, uit je leven verdwijnen…
En dan is er maar Eén over.

Vrienden stellen teleur. Je krijgt niet wat je verwacht. Je groeit langzaam uit elkaar. Interesses en levens komen steeds verder van elkaar af te staan. Of je krijgt meer aandacht voor een andere vriend.
Het kan ook radicaler. Eén verkeerd woord, één verkeerde blik, één opmerking op een ongelegen moment en het is gedaan met de liefde. Gedaan met de vriendschap. Weg is de hechte familieband. En als dat gebeurt wordt je teruggeworpen op jezelf. Dan komen de vragen. Wat ging er mis? Lag het aan mij? Lag het aan hem of haar? En meestal ligt het dan aan de ander. Niet snel aan jou. Als de ander maar dit of dat had gedaan of gezegd. Had de ander maar zus of zo gereageerd. Dan was alles anders gegaan. Dan was dit niet gebeurd. Dan…
Dan blijft er maar Eén over.

Want mensen stellen teleur. Maken verkeerde opmerkingen. Kijken je soms scheef aan. Daaraan merk je dat het mensen zijn. Mensen zijn niet volmaakt. Mensen maken fouten. Soms bewust, soms onbewust. Dan zijn we zo maar een goede vriend of familielid kwijt. En je moet er veel, héél veel moeite voor doen om die weer terug te krijgen. Als het al lukt. Als je er al moeite voor wilt doen. Want je bent zó gekwetst. Je bent zó diep geraakt. Laat die ander maar beginnen. Het is toch niet mijn schuld, mijn fout? Mijn fout…
Zo blijft er maar Eén over.

En die Ene Vriend? Die blijft.
Ook als jij een verkeerde opmerking maakt. Ook als jij Hem niet de volle aandacht geeft die Hij verdient. Ook als je Hem loslaat. Hij keert jou dan niet de rug toe, maar blijft vriendelijk jou de hand reiken. Aandacht aan je schenken. Van je houden. Bij Hem val je in de hoogste categorie van vrienden. Hij noemt je zijn kind. Dàt is nog eens een supercategorie. En bij elke fout die jij maakt (ja, ook die van jou) wordt Hij zó gekwetst, zó geraakt. En toch blijft Hij je vasthouden. Hij zegt dan niet “Laat de ander maar beginnen. Het is niet mijn fout.” Inderdaad, het is niet zijn fout. Toch doet Hij alle moeite om je weer terug te krijgen. Hij wil niet dat er maar Eén over blijft. Hij wil al zijn kinderen behouden. Om op zijn tijd met al zijn kinderen voor altijd van elkaar te genieten. Daar heeft Hij alles voor over.

En jij mijn vriend(in)? In welke vriendencategorie je bij mij zit? Ach, ik denk dat je dat zelf wel weet. Maar volgens mij is het veel belangrijker te weten dat je bij die Ene Vriend in de hoogste categorie zit. En geen onvertogen woord of een boze blik van jou krijgt je daar uit.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s